W 1940 roku Hattie McDaniel zapisała się w historii, stając się pierwszą czarnoskórą osobą, która zdobyła Oscara, ale jej zwycięstwo było przyćmione przez rasizm, który wciąż panował w amerykańskim społeczeństwie. Na ceremonii McDaniel, która zagrała Mammy w klasyku …Co się zdarzyło wczoraj, została zmuszona do siedzenia przy segregowanym stole, z dala od swoich kolegów.
Ceremonia Oscarów, wydarzenie celebrujące najlepsze osiągnięcia w kinie, rozpoczęła się w 1929 roku, ale dopiero w 1940 roku Akademia Sztuk i Nauk Filmowych wybrała swojego pierwszego czarnoskórego laureata. Urodzona w 1893 roku McDaniel była aktorką, piosenkarką i komediantką, stawiając czoła kontekstowi rasistowskich i segregacyjnych przepisów, które ograniczały możliwości dla Afroamerykanów w świecie rozrywki.
Emblematyczna rola i segregowana nagroda
Rola McDaniel w …Co się zdarzyło wczoraj nie tylko przyniosła jej Oscara za najlepszą rolę drugoplanową, ale także reprezentowała epokę, w której role czarnoskórych aktorów były ograniczone do stereotypów. Jej postać, niewolnica domowa, odzwierciedlała ograniczenia narzucone przez Kodeks Haysa, który regulował treść filmów Hollywood. Pomimo tych ograniczeń, jej występ został doceniony przez krytyków i stał się punktem odniesienia w historii kina.
Premiera filmu w Atlancie, na którą McDaniel nie została zaproszona, była monumentalnym wydarzeniem, z tłumem 300 000 osób. W tamtym czasie południe USA wciąż utrzymywało przepisy Jim Crow, które nakładały segregację rasową. Tymczasem McDaniel była relegowana do stołu z tyłu podczas ceremonii Oscarów, co podkreśla hipokryzję tej celebracji.
Uznanie, które McDaniel otrzymała, było krokiem naprzód, ale także uwydatniło trudną rzeczywistość dyskryminacji. Jej zwycięstwo było historycznym wydarzeniem, ale kolejny Oscar dla czarnoskórego aktora nie został przyznany aż do 1964 roku, kiedy to Sidney Poitier zdobył nagrodę w tej samej kategorii.
Dziś, dzięki kampaniom takim jak #OscarsSoWhite, dąży się do uwidocznienia i naprawienia braku różnorodności w nagradzaniu. Choć poczyniono postępy, walka o sprawiedliwą i równą reprezentację w kinie trwa nadal.