Grupa naukowców poczyniła ważny krok w zrozumieniu zaburzeń psychiatrycznych, łącząc zmiany w łożysku z ryzykiem rozwoju schizofrenii, zaburzenia afektywnego dwubiegunowego oraz depresji dużej. To odkrywcze badanie, opublikowane w prestiżowym czasopiśmie Nature Communications, obejmuje 28 badaczy z 18 instytucji w Europie i Stanach Zjednoczonych, kierowanych przez Laboratorium Badań Immunogenetycznych Uniwersytetu Kraju Basków (UPV/EHU) oraz Instytut Badań Zdrowotnych Biobizkaia.
Badania, koordynowane przez profesor Nora Fernández-Jiménez, podkreślają, że pewne modyfikacje epigenetyczne w łożysku, szczególnie metylacja DNA, mogą wpływać na ekspresję genów związanych z zaburzeniami psychicznymi. To stawia łożysko jako kluczowy element w rozwoju neuropsychiatrycznym.
Łożysko jako kluczowy element
Modyfikacje epigenetyczne to zmiany chemiczne, które regulują aktywność genów bez zmiany ich sekwencji. Jednym z najczęściej badanych procesów jest metylacja DNA, która może być wpływana przez czynniki takie jak dieta, stres czy narażenie na zanieczyszczenia. Zjawisko to staje się istotne nie tylko dla adaptacji do środowiska, ale także dla predyspozycji do różnych chorób.
Wyniki badania pokazują, że schizofrenia i inne zaburzenia psychiczne mają silny związek z metylacją DNA łożyska. Sugeruje to, że ryzyko genetyczne może manifestować się już na etapie prenatalnym, co jest odkryciem, które może zmienić sposób, w jaki podchodzi się do zapobiegania i leczenia tych zaburzeń.
Ryzyka genetyczne na etapie prenatalnym
Oprócz schizofrenii, inne zaburzenia, takie jak zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) oraz autyzm, wykazują powiązania z metylacją DNA, chociaż w mniejszym stopniu. Profesor Fernández-Jiménez podkreśla, że te odkrycia wzmacniają ideę, że zaburzenia psychiatryczne mają swoje źródło w neurodevelopment, a łożysko jest kluczowym aktorem w tym procesie.
Możliwości zapobiegania
Odkrycie związku między metylacją DNA łożyska a ryzykiem zaburzeń psychiatrycznych otwiera nowe możliwości dla zapobiegania i leczenia. Badaczka Ariadna Cilleros-Portet wspomina, że identyfikacja czynników ryzyka na etapie prenatalnym mogłaby umożliwić interwencje zanim pojawią się objawy, dostosowując leczenie i projektując strategie spersonalizowane. To badanie oferuje nowe kierunki badań nad wczesnym wykrywaniem i rozwojem skuteczniejszych terapii.