Kałamarnica olbrzymia, ten enigmatyczny gigant oceanu, od ponad 100 lat fascynuje ludzi. Znana naukowo jako Mesonychoteuthis hamiltoni, ten bezkręgowiec może osiągać długość do siedmiu metrów i ważyć ponad 500 kg. Jednak do niedawna jego istnienie na wolności pozostawało w sferze legendy. Jedynym dowodem na jego istnienie były szczątki znalezione w żołądkach większych drapieżników lub przyciągnięte przez statki rybackie.
W zaskakującym zwrocie akcji zespół badaczy po raz pierwszy zdołał sfilmować ten cefalopod w jego naturalnym środowisku. Nagrania, wykonane na początku marca na Wyspach Georgii Południowej i Sandwichu Południowego, podczas ekspedycji na pokładzie statku Falkor z Instytutu Oceanicznego Schmidta, zaskoczyły społeczność naukową. Używając zdalnie sterowanego pojazdu o nazwie SuBastian, naukowcy uchwycili obrazy z głębokości 600 metrów, które pokazują młode osobniki o długości zaledwie 30 cm.
Niespodziewane odkrycie
Główna naukowczyni ekspedycji, Michelle Taylor z Uniwersytetu w Essex, skomentowała, że początkowo sfilmowali zwierzę ze względu na jego piękno i rzadkość, nie przewidując skali odkrycia. Dopiero po przeglądzie nagrań i konsultacjach z innymi ekspertami zrozumieli znaczenie obserwacji. Kat Bolstad, inna specjalistka, wyraziła swoje emocje na widok nagrania młodej kałamarnicy olbrzymiej, podkreślając, że te zwierzęta wciąż nie mają świadomości istnienia ludzi.
Kałamarnica olbrzymia w swoim młodzieńczym stadium ma przezroczysty wygląd, co drastycznie kontrastuje z jej dorosłym wyglądem. Gdy osiągają dojrzałość, te morskie giganty rozwijają masywne ciała i oczy większe niż piłka koszykowa, cechy, które pomagają im unikać głównych drapieżników: wale kaszalotowe. Bolstad podkreśliła, że w ciągu ostatniego stulecia kałamarnice olbrzymie były znajdowane tylko martwe lub jako ofiary innych zwierząt, co sprawia, że to obserwacja jest jeszcze bardziej znacząca.
Tajemnica, dlaczego tak trudno było zaobserwować te cefalopody w ich naturalnym środowisku, tkwi w ich ostrożnej naturze. Każdy hałas lub zakłócenie może je przestraszyć, co utrudnia pracę badaczy. Bolstad wyjaśniła, że wiele sprzętów używanych w ekspedycjach jest głośnych i jasnych, co alarmuje kałamarnice o obecności ludzi, zanim będą mogły zostać dostrzegane. Jednak misja naukowców na tym się nie kończy, ponieważ będą kontynuować eksplorację w poszukiwaniu większych i bardziej zaskakujących okazów.